Gezien op 29 januari 2014 in @theaterdeveste in Delft. De derde voorstelling van het echtpaar Blokhuis-Koole en ook de derde voorstelling van hen die wij zien in ditzelfde theater. Wat mij betreft is het voorlopig ook de laatste.
De eerste voorstelling Harmonium en ook de tweede Laagland voelden als een intieme thuiswedstrijd. Met name de opmerkingen van Ricky Koole voor en tijdens de voorstelling waren duidelijk. Ricky is opgegroeid in de buurt van Delft en dat merkte je aan de zaalvulling maar zeker ook aan het enthousiasme. Niet dat dat enthousiasme nu helemaal weg was overigens. En ook een deel van de familie (een jarige vader Ricky in ieder geval) zat weer in de zaal. Wat was het dan?
Blame it on the format
Het is het format en de bijbehorende trucs. Ricky zing door country muziek geïnspireerde liedjes en dat doet ze goed. Leo vertelt verhalen over muziek en ook dat doet hij goed. Maar het is niet nieuw meer, het verrast niet meer en na twee uur weet je vrij goed te voorspellen wat er gaat komen; liedje – tekstje – liedje – liedje – tekstje – tekstje enzovoort.
Toppunt of was het dieptepunt
De verhalen over geschiedenis van de niet zo heel erg bekende muziek zoals Leo dat kan is nog steeds krachtig. Leo Blokhuis is een echt verhalenverteller en doet dat niet alleen met zijn stem maar met zijn hele gezicht. Fonkelende ogen en iedereen hangt aan zijn lippen. Totdat hij een verhaal gaat vertellen – op zich een mooi verhaal – dat we met zijn allen een paar weken daarvoor bij de top2000 a gogo hebben gehoord. Het is een verhaal over de familie Wainwright-Mcgarrigle die in liedjes de familieruzies en verhoudingen bezingt.
Terugkerend interactief item
Werkt ook voor de derde keer weer erg goed: Vraag het publiek naar een favoriet liedje of in ieder geval een lied waaraan iemand een herinnering heeft en Leo zoek het liedje op en we kunnen vervolgens met zijn alles luisteren naar het liedje. Terwijl Leo zoek vraagt Ricky ondertussen naar het hoe en waarom van juist dit liedje. Altijd leuk, ook nu weer.
Conclusie
Niet een vervelende avond maar niet echt verrast. Misschien is dat te veel gevraagd, misschien niet. Voor mij is het in ieder geval even genoeg geweest.
Wij zijn dol op Ricky Koole!