gezien op: 1 april 2008.
gezien in: Theater de Veste in Delft.
Titel programma: De kip met de gouden enkels.
Bezetting: Bas Hoeflaak en Peter van de Witte.
Website: www.droogbrood.nl.
Minpunten vorige keer
De vorige voorstelling, omwille van de smeer, kende nog een paar minputen. De heren hebben echter met deze vierde voorstelling weer laten zien dat ze gegroeid zijn.
Zangles?
Weer liedjes in deze voorstelling, al zijn het er niet echt veel. Verrassing was nu dat de lieden goed klonken. Ik vermoed dat er wat zanglessen zijn geweest.
Minder absurd, meer spel
Na vier voorstellingen te hebben gezien moet ik concluderen dat er steeds meer spel en eenheid in de voorstellingen van Droog Brood is verwerkt. De hilarische en absurde scenes zoals het smurfenlied of de lange vinger act van de eerste voorstelling zijn er niet meer. Er komt een rode draad, mooi spel en absurde momenten voor terug.
Relaties
De samenhang in de voorstelling is het onderwerp relaties. Dit onderwerp wordt op steeds verschillende manieren en verschillende situaties uitgediept. Vaak herkenbaar en grappig, soms ook klein en ontroerend.
Conclusie
De kip met de gouden enkels is een volwassen en mooie voorstelling geworden. Niet een avond alleen maar lachen maar dat maakt de voorstelling juist niet minder. Ik heb me prima vermaakt, op naar de vijfde voorstelling.