gezien in: Theater de Veste in Delft.
Titel programma: Brel 2.
Bezetting: Jeroen Willems e.a..
Website: www.oostpool.nl.
Brel 2 impliceert een deel 1. Die heb ik helaas niet gezien. Ik zeg helaas want wat een verschrikkelijke zonde is het dat ik niet meer van deze voorstelling heb mogen meemaken.
Monoloog
Het stuk begint met het opkomen van een “oude” man die een monoloog begint over zijn en vooral het leven. Het was rommelig in de zaal en eerlijk gezegd was de monoloog wat traag en niet boeiend genoeg om me hierdoor niet al te veel te laten afleiden. Er ging zelfs een telefoon af (lang geleden dat dat gebeurde in mijn bijzijn) waar de acteur dan weer goed op inging. Na ongeveer een kwartier (of leek het alleen zo lang te duren?) stopte zijn solo optreden plots waarop het podium veranderde in een combo setting.
De acteur ontdeed zich van zijn oude elementen waarop Jeroen Willems tevoorschijn kwam. Zijn naam en de titel van het stuk deed me bijna een jaar geleden beslissen voor deze voorstelling kaarten aan te schaffen. In de tussenliggende periode heb ik trouwens niets van Jeroen vernomen.
Geen imitatie
Vanaf dat moment werd de zaal meegesleurd in de tijd dat Brel een gevierd artiest was. Begeleiding van piano, accordeon en drum perfect en van een hoog niveau. De zang verbaasde echter nog het meest! Voor ons op het podium stond een zanger die Brel liedjes in het Nederlands zong op een manier zoals Brel dat had kunnen doen, niet gedaan heeft en ook nooit meer zal doen. Het aparte is dat er niet een imitatie van Brel stond, een incarnatie of een karaoke versie maar een goede zanger met trekjes van Brel die vooral Jeroen Willems was.
Een mooie donkeren, beetje rauwe stem die ook de hoge noten haalt, zacht kan zingen en hard kan uithalen. Het meest raakt echter de emotie en het gemak waarmee de liedjes uit zijn keel lijken te komen.
Daarna zijn we meegesleurd in bekende (laat me niet alleen en Cafe Amsterdam wat de meeste beter kennen in de vertaling van de stad Amsterdam) en minder bekende liedjes totdat er een einde kwam aan de voorstelling. Na een toegift van drie was het dan toch echt afgelopen waarna we in de lobby de CD konden kopen.