Gezien op 6 februari 2015 in het De La Mar theater in Amsterdam. Niet een voorstelling die we snel zouden hebben uitgekozen maar we “wonnen” toegang bij een loterij. Op een koude avond op naar het DeLaMar theater in Amsterdam dus.
Het theater alleen al is de moeite waard om een keer te bezoeken. Prachtig opgeknapt, mooie garderobe, hal en café, mooie trappen, fijne schilderijen en ga zo maar door. Alles wat je verwacht bij een classy theater kun je hier vinden. De zaal is groot en de stoelen hebben veel beenruimte.
Het toneelstuk was “leuk” (nogal wat narigheid in het leven van Sonneveld) en ik heb veel geleerd over het leven van Sonneveld. Het was wel wat veel – het was namelijk nogal een lange zit. En als je dan nog terug moet naar Delft is de avond erg lang (gezeur natuurlijk).
Wat het zo aantrekkelijk maakt is dat een groot deel van het verhaal – het leven van Sonneveld – te maken heeft met het theater waar we zitten: het De La Mar theater. Dat maakt het best wel speciaal. Het allerleukste van dit stuk in dit theater is echter het publiek. Het gaat over de buurt en over de bewoners. Het gaat om typische Amsterdamse taferelen en het onderwerp staat dus niet alleen op het toneel maar ook in de zaal.
En dat is eigenlijk ook meteen het mindere deel: als je geen onderdeel uitmaakt van dat Amsterdamse (zoals wij dus) voel je je ook meteen een buitenstaander. Dit stuk kan alleen maar hier spelen en met dit publiek. Ergens anders kan gewoon niet.
