Mug met de gouden tand – Verlichtinglight

Gezien op 15 oktober 2010 in Theater de Veste in Delft.
www.mugmetdegoudentand.nl

Lang geleden dat ik naar een fatsoenlijk toneelstuk ben geweest, het waren de afgelopen tijd (jaren?) vrijwel alleen maar kindertoneelstukken. Nu dus naar een voorstelling van Mug met de gouden tand. Meteen even de iMug applicatie op mijn telefoon gezet natuurlijk.

Quote
‘De media vertellen al jaren dat wij kinderen zijn van de Verlichting en dat die levensbeschouwing ons en onze westerse beschaving diepgaand gevormd heeft’.

Plot
In de voorstelling wordt een aristocratisch gezin voorgesteld dat in het eind van de 18e eeuw in Nederland leeft. Moeder is net overleden en de drie zonen, een butler en een dienstmeid blijven over. Van de drie zonen noemt een zich verlicht (of dat denkt hij soms wel en soms niet te zijn), de tweede is tegenstander en de derde kan het allemaal niet zoveel schelen, als hij maar kan eten. De verlichte zoon ontwikkelt zich tijdens het stuk en verhuist voor een tijdje naar het buitenland om terug te komen als pleitbezorger van de verlichting. De essentie van de verlichting (het denkvermogen van de mens centraal zetten) wordt echter nog steeds niet gedeeld door de anderen maar die zijn er ondertussen wel ontvankelijker voor dan in het begin.

 

Mug met de gouden tand

 

Dienstmeid staat centraal
De dienstmeid heeft echter eigenlijk de belangrijkste rol in het stuk. Zij is de activiste, lesbisch en houdt de meeste vurige betogen. Zij is het dan ook die aan het eind van het stuk ontpopt tot heuse politica zoals we die tegenwoordig kennen, inclusief manier van kleden, haardracht etc.

Verleden en heden
Iets wat in dit stuk helemaal door elkaar loopt trouwens. Voice overs van Hans Goedkoop (Andere tijden) wordt aangehaald door de spelers als de presentator Hans Goedkoop van Andere tijden, wordt bijvoorbeeld Pim Fortuyn genoemd. Iets anders dat als een rode draad door de voorstelling loopt is absurdisme, niet dat het een absurd stuk is geworden maar vervreemding is de mug met de gouden tand niet geheel vreemd. De morbide neigingen van zoon 1 (Dick van den Toorn) als het om het lijk van de moeder gaat en zoon 3 die zich sexueel aangetrokken voelt tot de butler bijvoorbeeld maar zeker ook het eind waarin de tijd ineens helemaal naar nu wordt gehaald, zomaar ineens een tovertruc of een been dat er moet worden afgezaagd zijn daar voorbeelden van.

Conclusie
De vreemde wendingen en ook het overtuigende spel maken Verlichtinglight tot een leuk schouwspel waar een behoorlijke dosis humor in is verwerkt. Erg vermakelijk om naar toe te gaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *