Roy Aernouts – De parabel van het probleem

gezien op 28 oktober 2010 in Theater de Veste in Delft.

Een zeer aparte verschijning en een zeer aparte voorstelling. In een paar woorden samengevat is dat hetgeen “De parabel van het probleem” is. Het is geen cabaret, het is ook niet echt een band die liedjes brengt. Het is zeker geen stand-up. Wat wel zeker is is dat Roy Aernouts praat en zingt en dat doet hij grappig en ook wel min of meer goed. Maar je moet er wel van houden/tegen kunnen.

Aparte stem
Roy wordt begeleid door een gitarist en een contrabas-speler (een elektrische – en dat ziet er heel raar uit), de heren voorzien de liederen ook van tweede en derde stemmen. Daarbij is de stem van de bassist erg goed passend bij die van Roy Aernouts. Want er is iets met de stem van Roy Aernouts, die is namelijk erg apart. En dan heb ik het niet echt over het Belgische accent en de soms afwijkende woorden die men in België gebruikt. Ik heb het over intonatie en melodielijn en de manier waarop hij zinnen afmaakt. Het viel me op dat de toonhoogte bij de laatste paar woorden van een zin vaak naar boven gaat.

Problemen leiden niet tot depressiviteit
Roy Aernouts vertelt een verhaal – een parabel. Het verhaal gaat over problemen. Hij vertelt de verhalen voornamelijk aan de hand van liedjes, die liedjes gaan dus over problemen. Toch is het niet zo dat we met zijn allen (en dat was helaas niet een volle zaal) depressief de zaal verlieten. Op de een of andere manier weet hij die problemen op een luchtige manier te brengen.

Conclusie
Roy Aernouts is een ware taalkunstenaar. De teksten van de liedjes zijn erg scherp en ook grappig. Ik zou misschien de liedjes nog wel een keer terug willen horen. Maar niet anderhalf uur lang, dat is te lang namelijk. Zijn manier van zingen is interessant maar na 6 of 7 wordt het een maniertje, een trucje en dat gaat tegenstaan. Sommige mensen in de zaal ging het zelfs irriteren, zo was te merken. Zo erg vond ik het zeker niet, sterker nog – ik heb een goede avond gehad – maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. Het is goede muziek en een goede zanger maar je moet er wel van houden. Ik ben geen fan geworden en denk ook niet dat ik nog een voorstelling ga zien maar de liedjes ga ik nog wel vaker luisteren.