Laagland – Het oneindige verhaal

Gezien op 7 november 2010 in Theater de Veste.

Jeugdsentiment in een nieuw jasje. Ik kan bijna niet aan The neverending story denken zonder in mijn hoofd het begeleidende lied van Limahl te horen. Als kind het boek gelezen en film gezien, is het dan een goed idee om er jaren later een toneelvoorstelling van te gaan bekijken? Toneelgroep het Laagland doet de moedige poging.

De trailer beloofde veel goeds. Daarin is te zien dat er nogal wat aandacht is besteed aan het decor. Want, hoe breng je een fantasy verhaal met een geslaagde verfilming naar het theater?

Conclusie
Om maar met de conclusie te beginnen: het is fantastisch. Als er één voorstelling is die je met je kinderen denkt te gaan bezoeken dit jaar, laat het dan deze zijn!

Het (oneindige) verhaal
Het verhaal is bekend zijn volgens mij. Een jongen, Sebastiaan, raakt verzeild in Fantasië, zijn eigen fantasiewereld. Hij beleeft daar avonturen waardoor hij sterker en zelfverzekerder wordt, maakt vrienden en keert uiteindelijk terug naar de echte wereld waar zijn vader is van wie hij veel houdt. Het verhaal is niet uniek, de manier waarop het verteld wordt is dat wel. De manier waarop dat in het boek werd gedaan en later ook in de film is uniek. De manier van Laagland is dat ook. Boek en film begint met Sebastiaan die een boek leest om er vervolgens achter te komen dat hij onderdeel uitmaakt van het verhaal in het boek. In deze voorstelling is Sebastiaan toeschouwer van een toneelstuk die te laat komt, geen kaartje blijkt te hebben zodat hij moet helpen bij het toneelstuk. Gaandeweg wordt hij onderdeel en hoofdrolspeler.

Decor en aankleding
Er is iemand (of een groep mensen) volledig losgegaan op decor. Iemand met een enorme dosis humor, creativiteit en inlevingsvermogen in de fantasie van een kind. De gekste dingen komen voorbij (zelfs de levensgrote draak die op een hond lijkt). Decor en spelers in het decor maken absoluut onderdeel uit van het oneindige verhaal, een essentieel onderdeel zelfs maar dit was wel een van de dingen die ik vooraf als mogelijk struikelblok had bedacht. Je moet het heel erg over de top doen of heel erg goed. Als dat niet lukt slaat het volledig de plank mis. Laagland heeft het wat mij betreft helemaal goed gedaan. Er is zoveel aandacht aan besteed dat het je op een gegeven moment niet meer opvalt, het wordt onderdeel van de voorstelling, het verhaal. Dat is, vind ik, ontzettend knap.

Fantastisch
De mening van zowel kinderen als volwassenen waren zo te zien net als die van mij. Fantastisch!