Gezien op 6 oktober 2011 in Theater de Veste in Delft
Mike Bodde vertelt over zijn bipolaire depressiviteit (juist niet manisch, dank voor de aanscherping) en leest voor uit zijn boek PIL dat ook over de periode gaat dat Mike het meest last had van zijn stoornis. Klinkt als een voorstelling waar je geen zin in hebt om naar toe te gaan? Denk nog een keer voordat je besluit niet te gaan.
Het gaat namelijk over een man die een manier heeft gevonden om om te gaan met zijn ziekte en het gaat over de weg die hij heeft begaan om te komen tot een situatie die voor hem maar ook voor de buitenwereld aanvaardbaar is.
Zoektocht
De zware periode begint als er veel dingen tegelijkertijd gebeuren in zijn leven – vriendin verbreekt de relatie, Mike wint een cabaretprijs en hij is een gevierd man. Hij verliest realiteitszin en belandt in een depressie. Slaap-apneu en een heel lange zoektocht naar de juiste medicijnen helpen niet. Doktoren kunnen niet de juiste diagnose stellen en een goede behandeling is daarom niet snel gevonden. Mike probeert allerlei methoden, ook de heel erg alternatieve blijken geen goed te doen.
Taalvirtuoos
De medicatie die hij nu krijgt (Anafranil) – en die doeltreffend is – zorgt er voor dat zijn gewicht toeneemt, iets dat hem vele malen liever is dan weer in zijn oude toestand terug te vallen. Hij is nu in staat van muziek te genieten, de dag door te komen en zelfs optreden is weer mogelijk. Hij vertelt, zoals alleen hij dat kan, over de lange weg terug naar de maatschappij. Schrijven en praten kan Mike natuurlijk als de beste. Een ware taalkunstenaar is het en het is een waar plezier om deelgenoot te zijn van een grappige, manisch depressieve taalvirtuoos die zichzelf als onderwerp heeft.
Therapeutische werking
Deze voorstelling is therapeutisch een afsluiting van een periode. Het boek PIL schrijven was al een behoorlijke stap, de voorstelling was de afronding. “Strikje erom en verder; Mike Boddé is terug” zijn de laatste woorden van de voorstelling. We eindigen positief en naar de toekomst kijkend. Vreemd genoeg (of niet) is dat ook de boodschap die je meeneemt naar huis: positiviteit alom.