gezien in: Theater de Veste in Delft.
Titel programma: Omwille van de smeer.
Bezetting: Peter de Witte en Bas Hoeflaak.
Website: www.droogbrood.nl.
Dus sinds het zien van “Teer” ben ik vaste klant bij de voorstellingen van Droog Brood. Ook deze derde voorstelling werd ik niet teleurgesteld.
De stijl van de beide heren is wel een beetje veranderd. Waar je eerder moeilijke wisselingen tegenkwam, (te) stille momenten en ook wel gewoon slecht spel is nu goed te zien dat de ervaring en misschien wel de jaren voor beter cabaret hebben gezorgd.
Gelukkig heeft dat er niet voor gezorgd dat de scenewisselingen niet absurd of onverwacht zijn. Geweldige scenes uit deze voorstellingen behandelen bijvoorbeeld een blind date (tussen twee mannen) en schreewverhandeling met hoge stem over van alles (en vooral niets) tussen twee body-build maatjes.
Een paar kleine minpuntjes van deze voorstelling:
- Zingen. Beiden hebben geprobeerd iets te zingen in deze voorstelling. Zang lijkt een vast onderdeel te zijn in cabaretvoorstellingen, een soort van must have. Misschien heeft het iets te maken met Hekwerk, waar ze onder vallen, waar Youp het beter ook zou kunnen laten. Niet meer doen denk ik dan, niet het sterkste punt.
- Het is het soort voorstelling en humor dat je moet liggen. Als je niet ontvankelijk bent hiervoor zou het best wel eens kunnen zijn dat je na een half uur heel erg weg wilt uit de zaal (niet echt een minpuntje, eigenlijk wel heel sterk!)
- Heel raar maar niet naar: bij alle voorstellingen wordt een staande ovatie verwacht. Soms is er aarzeling en staat men pas bij het terugkomen op. Hier ging men niet staan! Ik vind het niet erg maar het viel wel op.
Kortom: Droog Brood is een absolute topper als je van absurde en intelligente humor houdt. Als je daar niet tegen kan moet je niet gaan, anders heb je een wereldavond.